7.00 uur vanmorgen zaten we weer in de bus voor een wat langere rit naar Malang. Na de drukke dag van eergisteren naar de Borobudur en tempel in Cien, waar we alles bij elkaar 12 uur over deden, hadden we gisteren een rustdag. Laat ontbijten. Rustig bijkomen en rond 11:30 uur de stad in wandelen. Aalt had een off-day waardoor hij in het hotel bleef.
Het was heiig en warm. Telkens als hier regen op komst is, wordt het drukkend warm. Dat betekent dan veel drinken tijdens het lopen. En natuurlijk altijd in de schaduw lopen. Gedurende enige minuten stonden we stil voor een vertrekkende trein bij het station. We stonden in de volle zon, dus na enige minuten, toen bleek dat de trein er kalm over deed, zocht ik beschutting bij een wachtruimte. Dat was beter. de bomen gingen niet omhoog zoals bij ons, maar naar opzij.
We liepen een tijd op de Mariboro, de overdekte markt waar we eerder 's avonds waren geweest. Dit keer was het hier koeler dan daarbuiten. We zochten wat kleding, onder andere voor mij. Tja, dat valt hier onder de super grote maten. Eerst dua L (XXL). Veel te klein. Tiga L (XXXL). Ouch. Nog te klein. Nee, in batik hadden ze geen empat L. Daarvoor moeten we dan maar wachten tot in Bali. Die maat was er wel in t-shirts. Twee mooie geborduurde shirts gekocht. Na wat afdingen kwamen we op de voor ons redelijke prijs van 55.000 rupia. Lijkt veel, maar als je beseft dat 10.000 rupia om en nabij 80 eurocent waard is, begrijp je dat dit voor ons alleszins waard was. Nog geen 4 euro voor 2 t-shirts.
Op de markt kun je niet alles doen. Daarom gingen we aan het einde ervan naar de Marioboro Mal, een mooi en koel overdekt winkelcentrum waar we ook al eerder waren geweest. We werden verwelkomd door gezang van kinderen. Er is in deze week een Save the Earth activiteit in de Mal. Koren van diverse kinderklassen mochten hun beste beentje letterlijk voor zetten met een mooie keel erbij. We gingen naar de koffiezaak om uit te rusten en iets anders doen wat sommigen zich hadden voorgenomen. De koffiezaak lag namelijk naast een kapper en Aneta, Qalieb en Humphrey lieten er hun haren onder handen nemen. Weer een leuke ervaring. Geen eenheidsprijs voor heren en dames, maar gebaseerd op de tijd die ze ermee bezig waren en de complexiteit ervan. Aneta was met 200.000 de duurste.
Wat geld betreft zijn onze portemonnees niet berekend op de stapel biljetten die je krijgt als je wisselt of pint. Qalieb had van het GWK niet meer in omloop zijnde 100.000 biljetten gekregen. Dus wisselde hij ze om bij de Nationale Bank. Kreeg hij het terug in 20.000 biljetten. Dus 19 x 5 biljetten handje contantje. Probeer maar eens bijna 100 biljetten in een Nederlandse portemonnee te stoppen. Waarde per biljet: 1,60 euro.
We zijn nu buiten Solo en stoppen voor een koffiestop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten