De wegen

Nu ik weer een dag in de auto zit een beschrijving van wat er te zien is.
Langs de kant huisjes, winkeltjes en etenskarretjes. Je ziet allerlei soorten winkeltjes. Motor: brommers en aanverwanten. Restaurantjes waarin je allerlei soorten bami en nasi kunt krijgen en veel meer dat niet te beschrijven is. Groenten en fruit: alle soorten die hier te vinden zijn. En kleine supermarktjes die qua sortering alles bieden wat je nodig hebt.
De kraampjes verkopen allerlei lekkernijen die je hier tussendoor eet. Meestal twee of drie producten. Meer kan het kraampje niet bergen. Bami, nasi, vers fruit, koek, koffie en thee, rookwaren. Ze staan met zijn allen naast elkaar.
Wat opvalt zijn de vele internet- en belwinkels. Indonesie doet wat dat betreft echt niet onder voor een westers land. Maar of iedereen het kan kopen...
Want dat zie je ook aan de weg, vooral in de stad. Arm en rijk naast elkaar. De grootwarenhuizen en Malls, de winkeltjes, de kraampjes, de uitstallinkjes op de grond en de bedelaars. Niemand kijkt er van op. Het hoort er blijkbaar bij. Het verbaasde Qalieb dat de bedelaars naast de moskee zaten. Dat ze er niets voor doen. Tja, ander land, andere gewoontes.
De brommers. We waren eerst verbaasd dat er zoveel rondrijden. Later begreep ik het. De snelste manier om thuis te komen. Met zoveel auto's sta je snel uren in de rij. Daar tussendoor kun je snel met de brommer rijden. Is er een gaatje, hoe klein ook, dan ga je door dat gaatje heen. We hebben de afgelopen dagen al heel veel voor onze bus heen zien schieten. Meestal alleen of met zn 2-en. Maar ook al met 3 of 4 op een brommer gezien. 4 jongeren, dolle pret. Maar ook het 4-persoonsgezin: klein kind voorop, daarna vader, daarna kleiner kind of baby vastgeklemd in de armen van moeder. En dan met dezelfde snelheid snel thuis willen zijn. Maar iedereen houdt rekening met iedereen. En gunt de ander zijn voorrang.
En dan tussendoor in het verkeer nog enkele fietsers, becaks of vooral in de dorpen paard en wagens. En niet te vergeten de voetganger die door middel van hand opsteken aangeeft over te steken, waarna het verkeer weer voorrang geeft.