Haaaa, uitslapen. Om acht uur zitten we aan tafel. Even wennen na het uitgebreide hotel in Jakarta. Minder keuse, wel zo makkelijk. Geen haast om weg te gaan. Twaalf uur pas weg. Na het ontbijt gaan we buiten zitten. Wat is her hier lekker na die broeiende hitte van Jakarta. Nederland in de volle zomer. Dat is de sfeer die we proeven. Alleen de geur is anders. Lekker samen relaxen op het terraa. Genieten van het even niets doen.
Twaalf uur gaan we op pad. Er staat het postkantoor op het programma. En een bezoek aan het geboortehuis van de meereizende familieleden. Dat laatste is het leukst om te vertellen. We komen aan en parkeren voor nummer 13: het betreffende huis. Geen bel, dus klopt een familielid dat in Bandung woont en met ons meereist op de deur en roept of er iemand thuis is. We vragen of we binnen mogen komen en leggen uit waarom. Het wordt toegestaan en we lopen binnen enkele seconden door het huis met de vele herinneringen. Voor het eerst komen we wat herinneringen bij Aneta boven bij het zien van die beelden. De rest is ng enthousiaster. Hier waa dit, daar was dat. Buitengekomen naar de achtertuin. Gelukkig loop ik iets achter de groep aan. Helemaal in de achtertuin wordt de groep die vooraan loopt aangevallen door de vele muggen die daar rondzwermen. We rennen in alle haast terug, maar helaas, sommigen zijn lekgeprikt door hetongetwijfeld nuttige ongedierte.
Al jeukend lopen we door de straat met de vele herinneringen. Kinderen die natuuurlijk in die hele warme dag buiten spelen ontdekken ons. Boule, boule, horen we. Wit, wit, vrij vertaald. En binnen no time loopt een groep van zo'n tien kinderen achter ons aan. Tja wat wil je. Met een kale blanke, een blanke met een staart en een halve blanke. Dat zien ze niet zo vaak. Op dd hoek van de straat komt het kind van een van ons boven. Hij loopt op ze toe en roept heel hard BOEEE. De kinderen lopen van schrik uiteen. Eentje valt over de steentjes en rommel op straat en blijft liggen. Het gejoel stopt en met zijn allen staan ze om het zielige kind heen. Tand door de lip....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten